Oerol

Fannejûn drok dwaande west mei it bestellen fan kaarten. Foar my de earste kear dat ik it op deze wize doch. Oant no ta sieten Tjits, Janny, Tjaart of ik elke moarn, by toerbeurt, ier en betiid- soms al om in oere as seis- yn de rij foar kaarten. Foar guon minsken in reden om noait wer nei Oerol te gean; dy healwizerij. Wy fine it elke kear ek wol wer in belevenis, je laitsje je dêr soms slop om de gekke minsken en de prachtige gesprekken mei dyselde minsken.

In hele protte kaarten binne ek no by it ynternetbestellen al op, dus dat wurdt toch wer gean foar de deikaarten en dus wer yn de rij. Mar sa'k al sei, ék dat is Oerol.

Dien

Tongersdei 14 maaie.
Foar de lêste kear wurdt de jûn te foaren de bôle smard, de tas klearsetten, de wurklean dellein. Moarns om 2.00 oere giet de wekker. Middeis komt er thús. Mei in bosk blommen fan in klant. Op syn wurk sels is der gjin inkele oandacht oan bestege, offisjeel giet Henk der pas op 1 juny út, dus miskien komt dat noch. Mar it soe my net ferbaze as dat net gebeurt. Dat is sa't it giet as je as wurknimmer fan it iene bedriuw nei it oare, en dan wer nei in oar geane. Al dy oernames binne funest foar de bining mei je wurk. Mar hoe dan ek, Henk hat 'm wol hast 40 jier te pletter wurke, sûnder ek mar mear as in wike siik west te hawwen.
Doe't er thúskaam middeis hat er earst syn wurkjas trochmidden knipt. Koen lei yn in deuk.
De jonges en ik hiene moarns al in kadootsje klearlein en syn tromke fersierd.

Henk kin trouwens in boek, of in blog, skriuwe oer alle akkefysjes dy´t er yn de rin fan de jierren meimakke hat. Hast 40 jier mei hieltyd gruttere kombinaasjes op de dyk nei plakken dy´t , je wurde der as beropssjauffeur gek fan, hast allegearre ien, twa of mear rotondes krigen ha... Brek him de bek net iepen.

Fan de dyk rekke yn novimber 1985

Fan ballonnen en kaartsjes opstjoeren...

Se treffe it mar, de bern dy't earne yn it lân in ballon op litte fan wat foar feest of fiering dan ek en dat dy ballon dan fûn wurdt troch Henk.
Henk sjocht safolle nuvere dingen as wy oan it rinnen binne. ' t Sil syn aaisikersblik wol wêze, mar ek juster wie it wer raak. Yn in skitterend natuergebiet by Diever - achterôf die bliken dat wy yn ferbean gebiet rûnen, echt wier, we wiene ús dat net bewust- fûn er foar de safolste kear wer in oan flarden reage ballon mei in kaartsje deroan. En fansels it fersyk om dit kaartsje asjeblyft wer werom te stjoeren.

Jûns yn de kamper de kaart derby, de wynrjochting bepaald, en in grut tal kilometers derby smokkele yn de hoop dat 'syn' berntsje ( út Markelo) mei in moaie priis nei hûs giet.

Yn dit gefal wie it fynplak Diever mar skreau er sakrek thús Eastermar op. De envelop is al poste , dus ik kin der neat mear oan feroarje.